Hello darlings!

Ik ben in Melbourne! Donderdagochtend ben ik, na heel veel stevige knuffels van mijn lieve uitzwaaicomité en toch wel wat traantjes, aan mijn reis naar The Land Down Under begonnen! Ik ben vanaf Schiphol via Londen en Hongkong naar Melbourne gevlogen. In de rij voor de douane op Schiphol werd ik gelijk getroost door een vrolijke Brabantse familie en kreeg ik een welgemeend ‘Goede reis' van de douanier, toen hij mijn betraande gezicht zag (lees: waarschijnlijk knalrood en ontploft, ik zie er nooit zo jofel uit als ik gehuild heb). Daarna was het gelukkig maar 5 minuutjes lopen naar de gate en kon ik even later in vliegtuig nummer 1 stappen. De reis verliep verder eigenlijk gesmeerd; overstaptijden waren lekker kort, ik ben niet verdwaald op het vliegveld en er zaten geen stinkende of irritante mensen naast me. Fijn! :D Van Hongkong naar Melbourne zat ik zelfs naast twee schattige Chinese kindjes, die de hele tijd heel lief geslapen hebben en films keken. Mijn liefde voor vliegtuigeten is wel wat verminderd, want na 4 kant-en-klaarmaaltijden was ik er toch wel een beetje klaar mee. Het is trouwens wel een rare gewaarwording om door de tijdzones te vliegen! Toen het voor mij 15 uur 's middags was, werden de lichten gedimd en lag het halve vliegtuig in diepe slaap! Heel vreemd...

Vrijdagavond kwam ik om 21.45 uur lokale tijd aan op Melbourne Tullamarine Airport, waar ik eerst een uur in de rij mocht staan voor de immigratiedienst en vervolgens achteraan mocht sluiten in een rij van minstens (geen grapje) 300 meter voor de douane. Gelukkig schoot dat aardig op en een half uur later had ik mijn chauffeur gevonden en was ik onderweg naar de stad. Het is wel indrukwekkend om hier 's nachts de stad in te komen rijden, met grote verlichte gebouwen en brede straten. De chauffeur heeft me in de verte ook nog wat bekende gebouwen aangewezen en me wat handige tips gegeven over waar het informatiecentrum is en waar de bekendste musea zitten etc. De arme man had volgens mij niet zoveel vertrouwen in mijn overlevingskansen alleen zo ver van huis en hij wilde heel schattig per sé wachten tot ik binnen in het hostel was. Van buiten ziet het er niet fantastisch uit, gewoon een beetje een oud gebouw aan een drukke weg, maar van binnen is het heerlijk schoon en nog best wel nieuw. En het ligt op loopafstand van heel wat moois dat het centrum te bieden heeft!

Vanmorgen was ik wonder boven wonder om 7.15 uur lokale tijd weer klaarwakker en ben ik niet zo lang daarna maar opgestaan om de stad een beetje te verkennen. Het voelt eigenlijk gewoon of ik op vakantie ben, haha! De stad is groot, schoon, relaxed, zonnig en aardig bevolkt, maar niet overweldigend druk. Om de één of andere reden zie je overal wielrenners en hardlopers. En ik heb ook roeiers gespot op de Yarra. Mijn eerste doel deze ochtend was een lekkere boterham vinden als ontbijt, maar dat hebben ze hier niet, dus het werd een lekkere tosti. Die heb ik opgepeuzeld in een schattig parkje, waarna ik op zoek ben gegaan naar een nieuwe tas, want mijne begaf het vanochtend toen ik het hostel uit wilde lopen. De tas heb ik nog niet gevonden, want tussen de middag kwam ik mijn jetlag tegen en ben ik in slaap gestort op mijn bedje, waar ik iets voor 21 uur weer wakker werd en nu ben ik dit verhaaltje aan het schrijven! Mijn eerste dag in Australië zit er dus alweer op! Ik denk dat ik me hier wel thuis zal gaan voelen, ook al zit ik nu nog een beetje in vakantiesferen, hihi...

Een hele dikke knuffel!

Liefs,
Esther