G'day!

Vrijdag 12 maart was het eindelijk zover: ik ging de stad uit! Hoewel Melbourne een geweldige stad is, waar je een heel leven door kunt brengen zonder voet buiten de stadsgrenzen te hoeven zetten, stond ik te popelen om eindelijk het befaamde Australische landschap te zien. De geplande trip zou aanvang nemen op vrijdagmiddag en duren tot maandagochtend. Jawel, ‘geplande' trip, want het weekend pakte toch iets anders uit dan ik in gedachten had...

Vol blijde verwachting en heerlijke onwetendheid over wat het weekend brengen zou, stond ik op afgesproken tijd met mijn (zeer efficiënt ingepakte, jazeker) weekendtas op de campus klaar om in de auto te springen. We reden in 2 auto's met in totaal 6 passagiers: Tanya (Canada), Zoe (OZ), Sara (USA) en ik in de ene auto, en Mel en Josh (beiden OZ) in de andere. Na een ietwat chaotische zoektocht naar het vervoer en naar elkaar vertrokken we met slechts 4 uur vertraging richting het officiële begin van de GOR: Torquay (zeg tor-KIE). Torquay is een surfplaatsje dat op ongeveer 1½ uur rijden ten westen van Melbourne ligt en is de geboorteplaats van surfmerken Ripcurl, Billabong en Quicksilver. We hebben lekker de tijd genomen om er te komen en zijn onderweg nog gestopt voor boodschapjes, benzine en een fotosessie aan het strand in Geelong. Wat een heerlijke plaats is dat! We hebben er maar een klein stukje van gezien, maar ik verheug me nu al op een familiebezoek daar :) Na aankomst in Torquay hebben we van (volgens Zoe, maar zij kan het weten, want ze komt er al haar hele leven) de beste fish 'n chips in het dorp genoten tijdens een nachtelijke picknick en konden we eindelijk ons onderkomen gaan bewonderen. Zoe's familie heeft al heel lang een caravan op een groot campingterrein aan Torquay Beach op wat mij betreft de beste plaats die er was, want we zaten echt direct naast de poort naar het strand. Met drie paardensprongen stonden we dus met onze voetjes in het water! Toen we uit de auto stapten en omhoog keken zagen we één van de mooiste dingen die ik ooit in mijn leven heb gezien: de Melkweg. Een enorme langwerpige zee van twinkellichtjes en nevel, waar je er stil van wordt... Of in Tanya's geval: niet kan ophouden met opsommen van alle synoniemen die ze kon bedenken voor ‘onbeschrijflijk'. Zoe wees ons ook het Southern Cross aan, de sterren die op de Australische vlag staan. De rest van de avond hebben we op een dekentje op onze rug op het strand gelegen en naar de sterren gestaard, want naar zo'n sterrenpracht kun je echt uren kijken. We hebben zelfs een vallende ster gezien! En ja, daar hoort een wens bij, maar die houd ik lekker voor mezelf, hihi...

Na een ijskoude nacht wachtte ons een prachtige stralende ochtendzon en zijn we in de auto gestapt om te gaan doen waarvoor we hier gekomen waren: de Great Ocean Road! De avond ervoor hadden we een plan gemaakt voor het weekend en besloten dat we zaterdag zoveel mogelijk van de route zouden zien, in Torquay overnachten en zondag voor degenen die wilden het volgende stuk (waaronder The Twelve Apostles) zouden rijden. Zoe kent de weg goed, dus zij heeft een aantal mooie plekjes aangewezen op de kaart en zo hadden we ons plan voor de dag! We startten in Torquay en reden het eerste stukje naar Bells Beach. Dit strand is wereldberoemd (vooral onder surfers), omdat er grote surfcompetities plaatsvinden en de golven er zo gevaarlijk zijn dat er ieder jaar doden vallen. Voor mij was het in de eerste plaats opnieuw een wauw-moment. Met een strakblauwe hemel en de zon hoog in de lucht was dit wel even het moment waarop ik me bedacht dat ik niet meer in Nederland was!

De tweede stop was Addis Point, waar we heel letterlijk genomen niet op hebben gestaan, maar waar we wel een prachtig uitzicht op hadden na een wandeling door de bush. En in die bush heb ik mijn eerste kangoeroes gezien! Ik keek naar links en daar waren ze! Ze hopten wel heel snel weer weg, want kangoeroes in het wild zijn nogal schuw, maar ik heb ze dus gezien. Daarna hebben we er nog een paar gezien op een golfbaan, waar ze gewoon tussen de golfers door hupsen en in het wild leven. Bizar idee, maar daar is het dus heel gewoon. Na deze Australische iconen in het echt te hebben mogen aanschouwen, reden we door naar één van de schattig vuurtorentjes langs de route, waar we hebben genoten van een heerlijke lunch met sandwiches en zeer yummy scones. De volgende stop was Erskin Falls. Daar hebben we lekker over rotsen geklauterd en heb ik op blote voetjes door de bush gewandeld. Een klein stukje maar, want de gedachte aan alle nare beestjes die daar leven werd me na een paar minuten toch te veel :p Hierna zijn we nog gestopt bij Teddy's Point, een uitkijkplaats over de zee, die nog even stralend blauw en prachtig was als daarvoor, en de badplaats Lorne, waar we een lekker ijsje opgesmikkeld hebben. 's Avonds hebben we (geheel in Aussie stijl) gebarbecued en opnieuw genoten van een lekker ijsje. Ach, we waren tenslotte op vakantie! Dat we op vakantie waren was trouwens hét excuus van het weekend om alles te eten wat er ook maar enigszins smakelijk uitzag, want we hebben aardig wat gesnoept en gesmikkeld!

Na een wat minder koude nacht, waarin wij deze keer in de caravan sliepen en de anderen in de voortent, hebben we de zondag besteed aan surfen, outlet shoppen in de meer dan fantastische outlet surfshops in Torquay, en vooral lekker relaxen en genieten van het mooie weer. Het weer was namelijk tegen alle verwachtingen in (de week ervoor had het iedere dag wel wat geregend en hebben we natuurlijk die grote storm gehad) stralend mooi! De avond ervoor hadden we besloten om toch maar niet naar The Twelve Apostles te gaan, omdat het in totaal 8 uur in de auto betekende en de zee lonkte. We hebben gelijk afgesproken dat we in een ander weekend de rest van de route zouden gaan doen, vandaar dat er boven dit stukje Roadtrip #1 staat! Voordat we op huis aan gingen hebben we nog een wandeling gemaakt over Torquay Beach naar Jan Juc en hebben we de zon achter de heuvels van Torquay zien zakken...

Een heerlijk weekend dus, waarin ik een heel klein stukje van dit prachtige land heb mogen bewonderen. Afgelopen week heb ik ook niet stil gezeten en heb ik onder andere eindelijk de roep van mijn studieboeken beantwoord (die tot nu toe meestal met succes genegeerd werd) en wat gestudeerd, lekker bij vrienden wezen eten, uitgeweest in het CBD, een cricket match gezien, Melbourne Fashion Week bezocht, op St Kilda Beach gelegen, teveel van de Australische baksels genoten (muffins, taartjes, ijsjes... yummmmmy!), ontdekt dat ik niet heel veel aanleg heb voor het ritmisch beslaan van de djembé en de bushalte gevonden waardoor ik nog maar 50 minuten onderweg ben naar Clayton in plaats van 75 (met een standaardafwijking van ongeveer een half uur, de NS is niks vergeleken bij de treinen hier). Goede week dus ;)

Aankomende week staat er weer van alles op het programma (inclusief studeren, jawel!) en gaan we eindelijk een plan opstellen voor Nieuw-Zeeland. Ons kleine groepje van 4 is ondertussen uitgegroeid tot 7 dames en ik kan niet wachten om op het vliegtuig te springen!

Dat was het voor nu, een hele dikke knuffel en liefs uit een zonnig Melbourne!

Esther

PS Voor de geïnteresseerden, meer info en prachtige plaatjes van de Great Ocean Road zijn te vinden op http://www.greatoceanrd.org.au/.