Hello kiddo's,

Allereerst ontzettend bedankt voor alle lieve mailtjes, blogreacties en skypegesprekjes die ik van en met jullie heb gehad! Het is heel fijn om te weten dat er thuis zoveel mensen zijn die aan me denken. Het helpt echt om al die steun te lezen als ik me af en toe iets minder blij voel :)

Maar ja, al 3 weken! Wat vliegt de tijd... Ik heb ondertussen aardig wat kilometers afgelegd in Melbourne (zowel te voet als met het OV, deze stad is groooot), kan met het geld omgaan, heb een Australisch telefoonnummer, heb ontzettend leuke mensen leren kennen, Orientation gelopen en... een kamer gevonden! Jullie hebben misschien de foto's bekeken en mijn eerste week was stralend zonnig! Of eigenlijk gewoon bloedheet, want ik moest behoorlijk wennen aan de zomer hier. De eerste dagen had ik dan ook alleen maar trek in heel veel water, heel veel fruit en uhm.. tsja, heel veel sla. Hoewel ik nog steeds dagelijks naar liters water snak, is mijn eetlust aardig teruggekeerd en heb ik de schattige straatjes (laneways) ontdekt waar de smakelijkste hapjes klaar liggen om opgesmikkeld te worden. En de ijsjes! Oeh la la...

Melbourne is ondanks de grootte een hele vriendelijke, mooieen gezellige stad, die behoorlijk Europees aandoet en waar echt altijd wel een festival, evenement of feestdag te vieren valt. Mijn agenda puilt dan ook nu al uit van de plannen om die absoluut allemaal te gaan bezoeken! De mensen zijn hier ontzettend vriendelijk, lopen met je mee om je de weg te wijzen, zijn zeer geïnteresseerd in mijn toch wel heel niet-Australische accent en spreken je steevast aan met ‘darling' of ‘doll'. Zeer goed voor je humeur, kan ik je vertellen :D Hoewel ik al aardig mijn weg kan vinden, heb ik wel nog steeds moeite met inschatten waar het verkeer vandaan komt en aan welke kant van de weg ik op de tram moet wachten. Zo'n gewoonte die er al 22 jaar ingebakken zit, raak ik blijkbaar niet zo snel kwijt... Dus hopelijk zijn de automobilisten hier een beetje gewend aan al die reizigers die vrolijk zonder de goede kant op te kijken de straat over huppelen, want dat gaat nog wat oefening vergen! De mooiste dingen die ik hier gezien heb zijn de prachtige parken waar je heerlijk met een boekje en een boterham al fresco een middagje door kunt brengen, de boulevard van Southbank aan de rivier de Yarra als de zon net onder is, het uitzicht vanaf het Eureka Skydeck, Queen Victoria Market (grote ouderwetse overdekte markthallen die nog steeds volop in gebruik zijn), de oevers van de Yarra op een zonnige middag en die superschattige laneways vol met winkeltjes, cafeetjes, restaurantjes en terrasjes.

Na zo'n 10 dagen rondhangen in de stad en een voorzichtige start met de kamerjacht, kon ik op dinsdag 16 februari eindelijk andere internationale studenten ontmoeten! Na een treinreisje van een uur (de campus ligt ergens in de suburbs) kregen we een heerlijk pannenkoekenontbijt met ijs en maple syrup voorgeschoteld, die we lekker buiten in het zonnetje hebben opgesmuld. De week ervoor was ik voor de zekerheid al een keer afgereisd naar Clayton om uit te vinden hoe het OV werkte en de campus even rustig in m'n eentje over te kunnen wandelen. Dat bleek geen overbodige luxe, want die keer was ik hopeloos verdwaald en heb ik er meer dan 3 uur over gedaan om op de plaats van bestemming aan te komen. Als dat die dinsdag was gebeurd, had ik toch maar mooi die lekkere pannenkoeken gemist! Mensen ontmoeten ging heel makkelijk, want bijna iedereen was alleen en met een grote badge met naam, toenaam en universiteit erop gaat het contact leggen heel soepel. Er zijn hier trouwens veel meer Nederlanders dan ik had verwacht. Er is een groep van een stuk of acht uit Utrecht en nog twee meisjes uit Leiden, maar dan van een andere faculteit. Wist ik helemaal niet! De rest van de dag hebben we voorlichting gekregen over van alles; van het zoeken naar accommodatie tot verantwoord alcoholgebruik en tips om veilig uit te gaan. Ook waren er sprekers over de Australische cultuur, als inleiding op een vak over hedendaags Australië, wat erg gepromoot wordt bij internationale studenten en wat ik ook ga volgen. Als alle colleges zo leuk zijn als de introductie, stap ik met een glimlach iedere dinsdag in de trein! De dagen erna hebben we ons ingeschreven voor onze vakken, we hebben een student ID-card gekregen, nog meer informatie en voorlichting gehad en vrijdag was er een grote speurtocht/hardloopwedstrijd over de campus waar ik een prijs heb gewonnen met mijn groepje! We waren 8^e van de 13 groepjes, dus helaas ging het luxe surfweekend aan onze neus voorbij, maar ik mag me nu wel de trotse eigenaresse noemen van een officiële Monash University-sporthanddoek :D

Deze week was de introductieweek voor de eerstejaars Australische studenten, waar wij als internationals ook welkom waren, maar omdat we eigenlijk alles wat we moesten weten vorige week al hebben gehoord, heb ik me deze week op de kamerjacht gestort. Ik had het namelijk toch iets te rooskleurig ingeschat hoe makkelijk het zou zijn om hier een kamer te vinden. Het bleek allemaal wat duurder te zijn dan ik had ingecalculeerd en vooral ook schaarser, maar na een week waarin uren achter de computer zijn doorgebracht, veel mensen zijn gebeld en enkele appartementjes zijn bezichtigd, kan ik mij nu de trotse nieuwe bewoonster noemen van een fantastisch tweekamerappartementje in de wijk Elwood, dat ik ga delen met een ontzettend aardig Australisch meisje, dat aan een andere uni in Melbourne studeert. Hoewel Elwood dichterbij Clayton ligt dan het Central Business District, wordt de reistijd er helaas niet korter op, maar dat doet niets af aan de vreugde, want ik had het niet beter kunnen treffen! Dicht bij het strand zitten heeft namelijk ook zo z'n voordelen, hihi... Morgen is de verhuisdag en ben ik niet langer dakloos, jippie!

Conclusie: het gaat goed met me! Ik moet toegeven dat er sinds ik hier ben best wel eens een flinke traan gevloeid heeft, vooral omdat het vinden van een kamer een stuk moeizamer ging dan gehoopt, maar met alle lieve steun van thuis (vooral de Youtube-filmpjes met ‘Komt wel goed, schrrrratje' werkten zeer heilzaam, dankjewel mama!) ben ik over de eerste hobbel heen en kan ik nu nauwelijks wachten op wat er de volgende 4 maanden komen gaat! Er worden heel wat plannen gesmeed en tripjes gepland, dus ik ga me zeker niet vervelen hier. Jullie horen snel van me!

Heel veel liefs en dikke knuffels!

Cheers,
Esther